Readout of the Ministerial-level Meeting of the Secretary-General’s Partnership Group on Myanmar

Readout of the Ministerial-level Meeting of the Secretary-General’s Partnership Group on Myanmar

The Secretary-General convened today a meeting of his Partnership Group on Myanmar at the Ministerial level. At the meeting, he briefed members on his visit to Myanmar in late August and shared his observations on the major changes taking place in that country, reflecting the commitment of its new leadership to strengthening the rule of law as a vital part of the reform process and to promoting greater ethnic, political, religious and gender inclusiveness.

While recognizing the significant progress made by Myanmar in its reform efforts, the meeting also highlighted that the goal of nation-building was far from over. The Secretary-General stressed that the sustained engagement, as well as steady support and encouragement of the United Nations and other members of the international community, will remain crucial to Myanmar in meeting its challenges in the future.

The Group encouraged the continuing advances being made in the national reconciliation process. It referred in particular to the recently held 21st Century Panglong Conference in which the Secretary-General had urged all concerned stakeholders to proceed on a unified track of political dialogue and to address all issues equitably and fairly. Participants underlined that reaching a federal union based on democracy, equality, and power sharing, as well as ensuring prosperity for all, will require flexibility and mutual accommodation by all sides.

The Group also stressed the importance of addressing the complex challenges in Rakhine, one of Myanmar’s poorest regions. The need for urgent steps to end discrimination and improve the humanitarian situation, especially of those currently confined to the IDP camps was recognized by all. In the longer term, unless the core issue of citizenship and legal status for the Muslim communities, including of Rohingyas, was addressed, there was little likelihood of durable peace and harmony in the state. In this context, the Group welcomed the initiative taken by the Union Government for the establishment of an Advisory Commission on Rakhine chaired by former Secretary-General Kofi Annan.

The Partnership Group urged the Government to put in place broader measures to combat discrimination and promote a more tolerant and inclusive society. In this respect, the Secretary-General and others called for progress in the establishment of an in-country OHCHR office with a full mandate. This would provide valuable assistance to the Government in meeting its rights obligations.

The Secretary-General highlighted that this would be his last meeting of the Partnership Group. He hoped for steady and sustained progress in the normalization of Myanmar’s engagement with the international community in the months ahead, as the country proceeded on the path of democratization, national reconciliation, developmental growth and reform. He also expressed appreciation for the tireless efforts undertaken by his Special Adviser Vijay Nambiar.

New York, 23 September 2016

Remarks at Meeting of the Partnership Group on Myanmar


Remarks at Meeting of the Partnership Group on Myanmar
New York, 23 September 2016

[as prepared for delivery]

Welcome to this Meeting of the Partnership Group on Myanmar. Thank you all for your participation.

I welcome His Excellency Kyaw Tin, Minister of State for Foreign Affairs, to this meeting in New York today.  

I held productive talks in Naypyidaw last month with Myanmar’s top leaders during my fifth visit to Myanmar as Secretary-General.  

The overwhelming popular mandate that the people of Myanmar have given to the new Government is a sign of the trust and confidence they have placed in the National League for Democracy. It is also recognition of their immense struggle and sacrifice over the years.  

I was also encouraged by their recognition of the need for continued dialogue between all stakeholders, including the military and civil society, with a view to promoting greater ethnic, political, religious and gender inclusiveness.

The project of nation-building in Myanmar is far from over. But there are already concrete and promising results.

As Myanmar moves to consolidate democracy, advance justice, and ensure durable peace, human rights and sustainable development for all its peoples, it will need sustained engagement, support and encouragement from the United Nations and the international community.  

My participation in the 21st Century Panglong Conference highlighted the commitment of the United Nations, especially in the area of national reconciliation.

The goal of a federal union based on democratic equality, power sharing and prosperity for all is realistic and achievable.  

In order to reach that goal, all stakeholders must proceed on a unified track of political dialogue and negotiations, addressing issues equitably and fairly. I urge all sides to show flexibility and mutual accommodation.

The United Nations will remain a respectful partner as the peace process deepens.

During my recent visit, I also discussed the importance of addressing the complex challenges in Rakhine, one of Myanmar’s poorest regions.

I conveyed the strong international expectation that urgent steps will be taken to end discrimination and improve the desperate situation of displaced people who are confined to camps with severe restrictions on their freedom of movement.

In the longer-term, I stressed that core issues, including that of citizenship and legal status for the Rohingyas, must be addressed.

Myanmar’s leaders are aware of the expectations of the international community. The decision to establish an Advisory Commission on Rakhine, chaired by former Secretary-General Kofi Annan, is a demonstration of their commitment to make progress on this issue.  

The whole United Nations system, with our partners in the international community, stands ready to extend our support and assistance, while respecting domestic primacy.

We are at a unique moment for progress on addressing human rights issues in Myanmar, including political prisoners, restrictive laws that the NLD opposed in the past, and land confiscations.

Institutional measures to combat discrimination and promote a more tolerant and inclusive society will be essential.  

The Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights has many years of expertise in creating frameworks and systems to support countries in meeting their human rights obligations.

I repeat my call for the government to make use of these resources by establishing an OHCHR country office with a full mandate, as soon as possible.  

This Partnership Group has played an invaluable role in supporting Myanmar on its journey to advance peace, democracy and human rights.  Myanmar’s reform process should bring about further progress in these areas, and should include the normalization of the country’s engagement with the international community.  

I believe it is now timely to consider winding up this forum, while exploring ways to continue your constructive engagement with the Myanmar authorities.  

As this will be my last meeting of the Partnership Group, I take this opportunity to thank you all for your cooperation over the years.  

I would also like to thank my Special Adviser, Mr. Vijay Nambiar, for his tireless mediation and quiet diplomacy.  

Ten years ago, when I was appointed to this position, the holding of peaceful, democratic elections in Myanmar was a distant dream. Last year, the people of Myanmar made it a reality.

I am sure you share with me a feeling of enormous privilege to witness and play some small part in this journey.

Thank you.

The High Cost of Fighting an Unwinnable War

By Ms. Renata Dessallien, UN Resident Coordinator in Myanmar.

On the morning of August 31st, I had the honor of attending the opening session of the Union Peace Conference—21st Century Panglong Nay Pyi Taw. As the nation’s top leaders from Government, Tatmadaw, Parliament and Ethnic Armed Organizations, as well as the UN Secretary-General, each took to the podium, there was an inescapable feeling of being part of an historic moment. This moment, shared by millions of viewers following the live broadcast on television, was a glimpse of a very real possibility that Myanmar will finally find its pathway to lasting peace across the land. The path ahead is uncertain, but the nation’s collective yearnings for such a break-through have been raised to the highest point in many years.

Today, September 21st, is the United Nation’s official International Day of Peace. It is a useful moment to reflect upon the ideal of peace both within and among all nations and peoples, as well as to contemplate Myanmar’s own prospects for lasting peace. This day was established in 1981 by the United Nations General Assembly, and every year on this day around the world the UN partners with host governments and others to promote sustainable peace.

In very few places will the 2016 International Day of Peace have as much resonance as in Myanmar. This resonance comes, in part, because of the very painful toll taken by the conflict on Myanmar’s people over more than sixty years of conflict – one of the world’s longest running civil wars. Tens of thousands dead, hundreds of thousands internally displaced or refugees, and untold numbers of incidents, large and small, of injustices, indignities and suffering. For those that have lived it first hand, there can be no denying the age-old adage that “war is hell”. Yet one of the oddities of this current phase of the armed conflict is that for many citizens in Yangon, and some States and Regions, this hell is all but invisible, and a distant murky alternative reality.

Yet the cost of Myanmar’s long-running conflict since independence is all too real. The hardest hit see their sons and daughters killed or maimed in battle; others are forced to flee their homes at a moment’s notice. But all of Myanmar’s people suffer very real consequences in perhaps less obvious ways.

One of the consequences is related to how Myanmar’s limited financial resources are utilized. Fighting a war, wherever it may be, requires a tremendous investment, and Myanmar is no exception. When one considers the totality of the war and its costs, it is clear that sixty years of armed conflict is a drain on the people of Myanmar. At the same time, the hard reality for Myanmar is that it is also among the lowest tier of nations on UNDP’s Human Development Index – placing 148th out of 188 countries in 2015. Simply put, far too many people live in abject poverty without means to earn a decent living or sufficient access to basic services such as health care and education. Far too many mothers die giving birth and far too many children die at an early age of preventable diseases. We do not see the school or health clinic not built, but the consequences of these gaps are very real. On a fundamental level Myanmar needs to find a way to shift more of its resources away from armed conflict and into lifting the country out of poverty. Achieving peace is a critical step on this path.

Looking ahead, there is much to be optimistic about. I am constantly struck by the Myanmar peoples’ resilience, lack of desire for revenge and retribution, and admirable drive to move the nation forward. The pace of change in Yangon, and in other parts of the country, in recent years is staggering, and the boom of vehicles, mobile telephones, buildings and businesses is very visible. Myanmar was one of the world’s fastest growing economies in 2015. As international actors move to normalize relations with Myanmar this will open the way for still stronger economic growth.

But Myanmar will never be able to achieve its full potential without an end to the long-running conflicts that afflict different parts of the country. History gives us very few examples of nations being able to achieve stability and prosperity while also fighting an internal conflict. In recent weeks the South American nation of Colombia, which has fought a decades-long civil war of its own, signed a peace treaty with rebel forces. This was a conflict which many had labelled intractable. But ultimately, all sides gradually came to realize that a decisive military victory was simply not achievable, and there were only two paths to choose from; to condemn the country to perpetual war or to seek a negotiated political settlement. They had the wisdom to choose the latter.

Looking back over more than six decades of war in Myanmar, a stock-taking of lost opportunities is sobering. How many families became mired in poverty due to the loss of a breadwinner or being forced to relocate? How many miles of road or power lines were not built that would have opened up the economies of rural areas? How many children grew up without access to education and today struggle as adults to find a role in a modernizing economy? What would Myanmar look like today if an earlier generation of leaders had been able to avoid the war altogether? These are difficult reflections, but let us not leave our children and grandchildren to make the same reflections about us – and what would have happened if a political settlement had been reached.

It is unlikely that Myanmar will see a more favorable climate for peacemaking for some years to come. It is important to recognize and embrace these moments in which a complex set of national and international factors align to create a situation that is genuinely ripe for peace. But peace will not make itself, and Myanmar’s leaders, with international support, must be bold and creative in crafting inclusive and sustainable solutions to bring this long and difficult chapter of armed conflict to an end.…/the-high-cost-of-fighting-an-unwinna…


PRESS RELEASE: U-Report မှတဆင့်ပေးပို့သော လူငယ်များ၏ အသံနှင့် ထင်မြင်ချက်များကို ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဘန်ကီမွန်းမှ ၎င်း၏ ခရီးစဉ်အတွင်း အလေးထား ဆွေးနွေးသွားမည်။

နေပြည်တော်၊ ၂၀၁၆ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ (၃၁)ရက် – ၂၁ရာစု ပင်လုံညီလာခံနှင့် နိုင်ငံတော်အဆင့်
အစည်းအဝေးများ မတက်ရောက်မီ ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ် ဘန်ကီမွန်းသည်
မြန်မာ့လူငယ်များအရေးကို U-Reportအစီအစဉ်မှတဆင့် မြန်မာနိုင်ငံရှိလူငယ်များကို ဆက်သွယ်
ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ မြန်မာ့လူငယ်များအရေးနှင့် ၎င်းတို့အတွက် အရေးပါသော အကြောင်းအရာများ
ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် အမျိုးသားရင်ကြားစေ့ရေးလုပ်ငန်းများတွင်မည်သို့ပါဝင်နိုင်မည်စသည်တို့နှင့် ပက်သက်၍
လူငယ်များ၏ အမြင်များကိုဖလှယ်နိုင်ရန် မေးခွန်းများကို ပေးပို့လိုက်ရာ အသက်၁၃နှစ်မှ ၂၅နှစ်အတွင်းရှိ
U-Reporter ၁၂၀၀ကျော်က ပြန်လည်တုန့်ပြန်ဖြေဆိုခဲ့ကြသည်။ ယင်းဖြေဆိုမှုရလဒ်များကို ယူနီဆက်မှ
မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဌာနေကိုယ်စားလှယ် ဘတ်ထရန် ဘိန်းဗဲ(လ်)က ကုလသမဂ္ဂ
အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်ထံသို့ သြဂုတ်လ ၃၁ရက်နေ့တွင်ပြုလုပ်သည့် အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင်
”ပညာရေးနဲ့ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ အမျိုးသားရင်ကြားစေ့ရေး၊ လူငယ်များ
လုပ်နိုင်စွမ်းအားရှိရေးနဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်ရေး စတာတွေဟာ မြန်မာ့လူငယ်တွေအတွက်
အရေးကြီးဆုံးအရာတွေလို့ သိရှိရပြီး အခုလိုအသိပေးမျှဝေတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ယခုမြန်မာနိုင်ငံခရီးစဉ်အတွင်းမှာ တက်ရောက်ရမယ့် အစည်းအဝေးတွေနဲ့ ဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ
ဒီအကြောင်းအရာတွေကို အလေးပေးဆွေးနွေးသွားပါမယ်။ U-Report အစီအစဉ်မှာ ဆက်လက်ပါဝင်ပြီး
မိမိတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း၊ မိတ်ဆွေတွေပါ ပါဝင်နိုင်ဖို့မျှဝေပေးပါ။ လူငယ်တွေရဲ့အမြင်တွေဟာ
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် အရေးပါပါတယ်။” ဟု ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်ဘန်ကီမွန်းက
U-Reporterများထံသို့ Facebook message မှတဆင့် ပြောကြားလိုက်သည်။
ယင်းမေးခွန်းများကို U-Report အစီအစဉ်မှတဆင့် မေးမြန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး U-Report အစီအစဉ်သည်
လူငယ်များနှင့်ချိတ်ဆက်ပေးပြီး ၎င်းတို့အတွက်အရေးပါသည့် အကြောင်းအရာ၊ အရေးကိစ္စများကို
ထုတ်ဖော်ပြောကြားနိုင်ရန် အထောက်အကူပြုမည့်အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူငယ်များထံသို့
ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို U-Report Myanmar Facebook မှတဆင့်
အစဉ်လိုက် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ငြိမ်းချမ်းရေးကိုဖော်ဆောင်ရာတွင် မည်သည့်အချက်သည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်မည်ထင်ကြောင်း မေးမြန်းခဲ့ရာ
”စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊” ”ယုံကြည်မှု၊” နှင့် ”တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်နိုင်မှု”တို့ကို U-Reporter အများစုမှ
ဖြေဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် U-Reporter များအနေဖြင့် ၂၁ရာစုပင်လုံညီလာခံအပေါ် ကြီးမားသည့်
မျှော်မှန်းချက်များ ထားရှိထားကြောင်းလည်း လေ့လာသိရှိရသည်။ အမုန်းပွားမည့်စကားများ
မျှဝေပြောဆိုခြင်းမှရပ်တန့်ခြင်း၊ ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းအား ကန့်ကွက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်
စုပေါင်းလှုပ်ရှားမှုများ(လူမှုကွန်ယက်များမှအပါအဝင်) အစရှိသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့်
သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူတို့၏ တာဝန်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ လူငယ်များအနေဖြင့်လည်း
ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်နိုင်ကြောင်း ဖြေဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကို
ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများတွင် လူငယ်များသည် အဓိကကျသည့်
အခန်းကဏ္ဍတွင်ပါဝင်နေကြောင်း သိရှိနားလည်ပြီး ဖြစ်သည်။
U-Report အစီအစဉ်ကို မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် ၂၀၁၆ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ (၁၈)ရက်နေ့တွင် မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး
Facebook မှပါဝင်စာရင်းသွင်းပြီးသူ U-Reporter ၂၀၀၀ကျော်ရှိပြီဖြစ်သည့်အပြင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ
စာရင်းသွင်းသူဦးရေ တိုးပွားလျှက်ရှိသည်။ ၂၀၁၇ခုနှစ်ကုန်တွင်U-Reporterပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ကျော်အထိ
လက်ရှိအချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် U-Report အစီအစဉ်ကို Facebookမှတဆင့်ပါဝင်နိုင်ပြီး SMS
မှလည်းပါဝင်နိုင်ရန် မိုဘိုင်းဖုန်း အော်ပရေတာများနှင့်လည်း ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
”ဒီအစီအစဉ်ကို ပိုမိုချဲ့ထွင်နိုင်ဖို့အင်မတန်အရေးကြီးပါတယ်။ ပဋိပက္ခဒဏ်ခံစားရပြီး ဝေးလံတဲ့နေရာတွေမှာ
နေထိုင်ကြရတဲ့ လူငယ်လေးတွေလည်း သူတို့ရဲ့အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ကြုံတွေ့နေရတဲ့အကြောင်းအရာ၊
အခြေအနေတွေကို ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပါဝင်နိုင်ဖို့ လုပ်ဆောင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။” ဟု မစ္စတာဘတ်ထရန်
ဘိန်းဗဲ(လ်)က ပြောသည်။ ”မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဒေသအချို့အတွက် SMS ပို့ခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော
နည်းလမ်းဖြစ်နေသေးတာကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိနေတဲ့ ဆက်သွယ်ရေး အော်ပရေတာ သုံးခုလုံးမှ
စီးပွားရေး လုပ်ဆောင်တဲ့နေရာမှာ လူမှုရေးတာဝန်ယူမှုဖြစ်တဲ့ Corporate Social Responsibility
(CSR)တစ်ခုအနေနဲ့ ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ကူညီပံ့ပိုးနိုင်ဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်ရပါတယ်။ ဒီလို ကူညီပံ့ပိုးမှုမျိုး
မရရှိခဲ့ရင် သန်းနဲ့ချီတဲ့ လူငယ်လေးတွေဟာ ဒီလိုအစီအစဉ်တွေမှာ ပါဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ရဲ့
အသံတွေနဲ့ အမြင်တွေဟာ လျစ်လျူရှုခံရဖွယ် ရှိနေပါတယ်။” ဟု နိဂုံးချုပ်ပြောကြားသည်။
U-Report အစီအစဉ်
U-Report တွင် ပါဝင်နိုင်ရန် ဒီကို ဝင်ကြည့်ပါ –
မေးခွန်းများနှင့် သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့လာပြီးနောက် ရလဒ်အဖြေများကို ဒီမှာ
စောင့်ဆိုင်းကြည့်ရှုပါ –

UNICEF in Myanmar
UNICEF အနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၁၉၅၀ခုနှစ်ကတည်းက စတင် လုပ်ဆောင်နေသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။
UNICEF အနေဖြင့် အစိုးရနှင့် လူမှုအခြေစိုက်အဖွဲ့များဖြင့် မိတ်ဖွဲ့ကာ ကလေးသေဆုံးမှုနှုန်း လျော့ချရေး၊
ကလေးများ အရည်အသွေးပြည့်ဝသော ပညာရေးကို သင်ကြားနိုင်စေရေးနှင့် ကလေးများအား
အကြမ်းဖက်မှုမှကာကွယ်ရေး စသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တို့ကို ဆောင်ရွက်လျှက် ရှိသည်။
UNICEFနှင့်ပက်သက်၍ ပိုမိုသိရှိလိုပါက အောက်ပါလိပ်စာများတွင်လေ့လာနိုင်ပါသည် –

ပိုမိုသိရှိလိုပါက အောက်ပါအတိုင်း ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည် –
Htet Htet Oo, Communication Officer, Advocacy, Partnerships and Communication Section,
UNICEF Myanmar, 09250075238,

PRESS RELEASE: U-Report မွတဆင့္ေပးပို႔ေသာ လူငယ္မ်ား၏ အသံႏွင့္ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကို ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းမွ ၎၏ ခရီးစဥ္အတြင္း အေလးထား ေဆြးေႏြးသြားမည္။

ေနျပည္ေတာ္၊ ၂၀၁၆ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၃၁)ရက္ – ၂၁ရာစု ပင္လံုညီလာခံႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္
အစည္းအေဝးမ်ား မတက္ေရာက္မီ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းသည္
ျမန္မာ့လူငယ္မ်ားအေရးကို U-Reportအစီအစဥ္မွတဆင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိလူငယ္မ်ားကို ဆက္သြယ္
ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ျမန္မာ့လူငယ္မ်ားအေရးႏွင့္ ၎တို႔အတြက္ အေရးပါေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား
ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္မည္သို႔ပါဝင္ႏိုင္မည္စသည္တို႔ႏွင့္ ပက္သက္၍
လူငယ္မ်ား၏ အျမင္မ်ားကိုဖလွယ္ႏိုင္ရန္ ေမးခြန္းမ်ားကို ေပးပို႔လိုက္ရာ အသက္၁၃ႏွစ္မွ ၂၅ႏွစ္အတြင္းရွိ
U-Reporter ၁၂၀၀ေက်ာ္က ျပန္လည္တုန္႔ျပန္ေျဖဆိုခဲ့ၾကသည္။ ယင္းေျဖဆိုမႈရလဒ္မ်ားကို ယူနီဆက္မွ
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ ဘတ္ထရန္ ဘိန္းဗဲ(လ္)က ကုလသမဂၢ
အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ထံသို႔ ၾသဂုတ္လ ၃၁ရက္ေန႔တြင္ျပဳလုပ္သည့္ အစည္းအေဝးတစ္ခုတြင္
”ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး၊ လူငယ္မ်ား
လုပ္ႏိုင္စြမ္းအားရွိေရးနဲ႔ ပူးေပါင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရး စတာေတြဟာ ျမန္မာ့လူငယ္ေတြအတြက္
အေရးၾကီးဆံုးအရာေတြလို႔ သိရွိရျပီး အခုလိုအသိေပးမွ်ေဝတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ယခုျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္အတြင္းမွာ တက္ေရာက္ရမယ့္ အစည္းအေဝးေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ
ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို အေလးေပးေဆြးေႏြးသြားပါမယ္။ U-Report အစီအစဥ္မွာ ဆက္လက္ပါဝင္ျပီး
မိမိတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြပါ ပါဝင္ႏိုင္ဖို႔မွ်ေဝေပးပါ။ လူငယ္ေတြရဲ႕အျမင္ေတြဟာ
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔အားလံုးအတြက္ အေရးပါပါတယ္။” ဟု ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဘန္ကီမြန္းက
U-Reporterမ်ားထံသုိ႔ Facebook message မွတဆင့္ ေျပာၾကားလိုက္သည္။
ယင္းေမးခြန္းမ်ားကို U-Report အစီအစဥ္မွတဆင့္ ေမးျမန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး U-Report အစီအစဥ္သည္
လူငယ္မ်ားႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္ေပးျပီး ၎တို႔အတြက္အေရးပါသည့္ အေၾကာင္းအရာ၊ အေရးကိစၥမ်ားကို
ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားႏိုင္ရန္ အေထာက္အကူျပဳမည့္အစီအစဥ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ လူငယ္မ်ားထံသို႔
ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုင္ရာ ေမးခြန္းမ်ားကို U-Report Myanmar Facebook မွတဆင့္
အစဥ္လိုက္ ေပးပို႔ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ မည္သည့္အခ်က္သည္ အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္မည္ထင္ေၾကာင္း ေမးျမန္းခဲ့ရာ
”စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊” ”ယံုၾကည္မႈ၊” ႏွင့္ ”တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး နားလည္ႏိုင္မႈ”တို႔ကို U-Reporter အမ်ားစုမွ
ေျဖဆိုခဲ့ၾကသည္။ ထို႔အျပင္ U-Reporter မ်ားအေနျဖင့္ ၂၁ရာစုပင္လံုညီလာခံအေပၚ ၾကီးမားသည့္
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္မ်ား ထားရွိထားေၾကာင္းလည္း ေလ့လာသိရွိရသည္။ အမုန္းပြားမည့္စကားမ်ား
မွ်ေဝေျပာဆိုျခင္းမွရပ္တန္႔ျခင္း၊ ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းအား ကန္႔ကြက္ျခင္းႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္
စုေပါင္းလႈပ္ရွားမႈမ်ား(လူမႈကြန္ယက္မ်ားမွအပါအဝင္) အစရွိသည္တို႔ကို လုပ္ေဆာင္ျခင္းအားျဖင့္
သက္ဆုိင္ရာ တာဝန္ရွိသူတို႔၏ တာဝန္သက္သက္ မဟုတ္ဘဲ လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း
ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပူးေပါင္းပါဝင္ႏုိင္ေၾကာင္း ေျဖဆိုခဲ့ၾကသည္။ ဤအခ်က္ကို
ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လူငယ္မ်ားသည္ အဓိကက်သည့္
အခန္းက႑တြင္ပါဝင္ေနေၾကာင္း သိရွိနားလည္ျပီး ျဖစ္သည္။
U-Report အစီအစဥ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ၂၀၁၆ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၁၈)ရက္ေန႔တြင္ မိတ္ဆက္ခဲ့ျပီး
Facebook မွပါဝင္စာရင္းသြင္းျပီးသူ U-Reporter ၂၀၀၀ေက်ာ္ရွိျပီျဖစ္သည့္အျပင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်
စာရင္းသြင္းသူဦးေရ တိုးပြားလွ်က္ရွိသည္။ ၂၀၁၇ခုႏွစ္ကုန္တြင္U-Reporterေပါင္း ၁၀၀,၀၀၀ေက်ာ္အထိ
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ U-Report အစီအစဥ္ကို Facebookမွတဆင့္ပါဝင္ႏိုင္ျပီး SMS
မွလည္းပါဝင္ႏိုင္ရန္ မိုဘိုင္းဖုန္း ေအာ္ပေရတာမ်ားႏွင့္လည္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
”ဒီအစီအစဥ္ကို ပိုမိုခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ဖို႔အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ပဋိပကၡဒဏ္ခံစားရျပီး ေဝးလံတဲ့ေနရာေတြမွာ
ေနထိုင္ၾကရတဲ့ လူငယ္ေလးေတြလည္း သူတို႔ရဲ႕အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္း ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့အေၾကာင္းအရာ၊
အေျခအေနေတြကို ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးပါဝင္ႏိုင္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။” ဟု မစၥတာဘတ္ထရန္
ဘိန္းဗဲ(လ္)က ေျပာသည္။ ”ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဒသအခ်ိဳ႕အတြက္ SMS ပို႔ျခင္းကသာ တစ္ခုတည္းေသာ
နည္းလမ္းျဖစ္ေနေသးတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိေနတဲ့ ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာ သံုးခုလံုးမွ
စီးပြားေရး လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ လူမႈေရးတာ၀န္ယူမႈျဖစ္တဲ့ Corporate Social Responsibility
(CSR)တစ္ခုအေနနဲ႔ ဒီအစီအစဥ္မွာ ပါဝင္ကူညီပံ့ပိုးႏိုင္ဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။ ဒီလို ကူညီပံ့ပိုးမႈမ်ိဳး
မရရွိခဲ့ရင္ သန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ လူငယ္ေလးေတြဟာ ဒီလိုအစီအစဥ္ေတြမွာ ပါဝင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ သူတို႔ရဲ႕
အသံေတြနဲ႔ အျမင္ေတြဟာ လ်စ္လ်ဴရႈခံရဖြယ္ ရွိေနပါတယ္။” ဟု နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာၾကားသည္။
U-Report အစီအစဥ္
U-Report တြင္ ပါဝင္ႏိုင္ရန္ ဒီကို ဝင္ၾကည့္ပါ –
ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေပးပို႔လာျပီးေနာက္ ရလဒ္အေျဖမ်ားကို ဒီမွာ
ေစာင့္ဆိုင္းၾကည့္ရႈပါ –

UNICEF in Myanmar
UNICEF အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၅၀ခုႏွစ္ကတည္းက စတင္ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။
UNICEF အေနျဖင့္ အစိုးရႏွင့္ လူမႈအေျခစိုက္အဖြဲ႔မ်ားျဖင့္ မိတ္ဖြဲ႔ကာ ကေလးေသဆံုးမႈႏႈန္း ေလ်ာ့ခ်ေရး၊
ကေလးမ်ား အရည္အေသြးျပည့္ဝေသာ ပညာေရးကို သင္ၾကားႏိုင္ေစေရးႏွင့္ ကေလးမ်ားအား
အၾကမ္းဖက္မႈမွကာကြယ္ေရး စသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္တို႔ကို ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွသည္။
UNICEFႏွင့္ပက္သက္၍ ပိုမိုသိရွိလိုပါက ေအာက္ပါလိပ္စာမ်ားတြင္ေလ့လာႏိုင္ပါသည္ –

ပိုမိုသိရွိလိုပါက ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္ –
Htet Htet Oo, Communication Officer, Advocacy, Partnerships and Communication Section,
UNICEF Myanmar, 09250075238,

PRESS RELEASE: UNSG Ban Ki-Moon gets into U-report, taking young people’s voices from Myanmar to heart

Nay Pyi Taw, 31 August 2016 – Ahead of his attendance at the 21st Century Panglong Conference and high level meetings, the United Nations Secretary General Ban Ki-moon reached out to young people from Myanmar through the recently launched U-Report. More than 1200 U-Reporters, aged 13 to 25, responded to an invitation to share their views on what matters most in their lives and how they can contribute to peace and reconciliation. The results of the poll were presented to the UNSG by Bertrand Bainvel, the UNICEF Representative to Myanmar, at a meeting on 31 August.

“Thank you for sharing with me what matters most to you – education and employment, peace and reconciliation, and youth empowerment and participation. I will give them all the importance they deserve in all my meetings during my visit in Myanmar. Keep using U-Report and ask your friends to join. Your views matters to all of us,” said Ban Ki-moon, UNSG, in an individual Facebook message to U-Reporters.

The poll was conducted through U-Report, a recently launched youth engagement tool that provides a platform for young people to raise their voices on issues that matter to them. Through the poll, adolescents and young people were asked via Facebook, a series of questions relating to peace and development in Myanmar.

Asked what would most contribute to peace in Myanmar, U-Reporters put at the top of the list ‘Unity’, ‘Trust’, and ‘Understanding each other’. They placed high hopes on the 21st Century Panglong Conference. It was clear to them that it was not only down to politicians to make it happen – but that young people also have an important role to play by ending hate speech, fighting discrimination, and campaigning for peace, including through social media.

U-Report was launched in Myanmar on 18 August 2016. Already almost 2000 U-Reporters have registered through Facebook and the numbers are growing every day. It is expected to reach 100,000 by the end of 2017.

In Myanmar U-Report is currently available through Facebook, however discussions are ongoing with telecom operators to join the platform. “It is essential that we expand the platform to make it available to the most vulnerable, particularly young people living in conflict-affected and remote areas without access to internet, so that they too have the opportunity to contribute to polls, debates and to report on the conditions faced in their communities” said Bertrand Bainvel. “SMS is the only means of communication in some parts of Myanmar – we call on the social responsibility of all three major telecom operators to join us and support the platform. Without their support millions of young people will remain invisible and ignored” he concluded.

About U Report
To join U-Report go to
To access and utilize U-report poll results go to
UNICEF in Myanmar
UNICEF has been working with the Government and the people of Myanmar since 1950. In partnership with the Government and the civil society, UNICEF’s current focus of work aims at reducing child mortality, improving access and quality of education and protecting children from violence, abuse and exploitation. For more information about UNICEF Myanmar, please visit:
Follow us on Facebook:

For more information please contact:
Htet Htet Oo, Communication Officer, Advocacy, Partnerships and Communication Section, UNICEF Myanmar, 09250075238,

၂၁ရာစုပင်လုံညီလာခံတွင်ပြောကြားသည့်ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်၏ အမှာစကား

နေပြည်တော်၊ သြဂုတ်လ ၃၁ ရက်၊ ၂၀၁၆
[အလွတ်သဘော ဘာသာပြန်ဆိုသည်။]

ယခုကဲ့သို့ထူးခြားစွာစုစည်းတွေ့ဆုံကြသည့်၂၁ရာစုပင်လုံညီလာခံဖ ွင့်ပ ွဲအခမ်းအနားတ ွင်မိန့်ခွန်းပြောကြားခွင့်ရသည့်
အတ ွက်က ျွန်တော့်အနေနှင့်ဂုဏ်ယူမိပါသည်။
ယခုညီလာခံ၏အရေးပါသည့် ၀ိသေသကို ညီလာခံ၏ခေါင်းစီးပိုင်းက ထင်ရှားစွာ ဖော်ဆောင်လျက်ရှိပါသည်။ ၁၉၄၇
ခုနှစ်တ ွင်ခေတ်သစ်မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဖခင်ကြီးဖြစ်သည့်ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည့်မူလပင်လုံညီလာခံ
၏စိတ်ဓါတ်အား ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည့်ညီလာခံဖြစ်ကြောင်းထင်ရှားလှပါသည်။
အတိတ်ကိုပြန်ကြည့်သလို တဆက်တည်းမှာပင်ကျွန်တော်တို့သည်အနာဂါတ်ကိုလည်း မျှော်ကိုး လျှက်ရှိကြပါသည်။
ဤပင်လုံညီလာခံကြီးသည် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းမှီတင်းနေထိုင်ကြသည့် မတူညီသော လူမျိုးစုအဖွဲ့များအားလုံးအား
ပူးတွဲကတိကဝတ်ပြုစေနိုင်ရန်၊ တဖန် တန်းတူညီမျှရေး၊ ဒီမိုကရေစီအရေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်တို့
အပေါ်အခြေခံသည့် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုတည်ဆောက်ရန် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုစည်းပေးသည့် ညီလာခံကြီး
အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအားရှေးရှုကာ ပတ်သက်သူအားလုံးမှ စိတ်ရှည်သည်းခံသည့် စိတ်ဓါတ်၊ အပေးအယူ
အလျော့အတင်းပြုတတ်သည့်စိတ်ဓါတ်၊ ဇွဲလုံ့လပြည့်ဝပြီး ခိုင်မာသည့်သံန္နိဌာန်တို့အတွက် က ျွန်တော့်အနေဖြင့်
ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မိပါကြောင်း ပြောကြားလိုပါသည်။
ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးသည် ရှည်လျားလှပါသည်။ သို့ရာတွင်ဤခရီးသည် အောင်မြင်သောအလားအလာကောင်းများ
ပြည်ထောင်စုအစိုးရနှင့်တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များအကြား နှစ်ပေါင်းရ၀ ကြာဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပဋိပက္ခနှင့်က ွဲလ ွဲမှု
သမိုင်းမှာ ယခုက ဲ့သို့ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ် အစပြုလုပ်ဆောင်ခ ဲ့ခြင်းသည်ယခုအကြိမ်မှာ ပထမဦးဆုံး
အကြိမ်ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ကျင်းပသည့်အစည်းအဝေးသည်အရေးပါသည့် မှတ်တမ်းထင်ကျန်ရစ်မည့် အစည်းအဝေး
တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
လွန်ခဲ့သော(၆)နှစ်က ယခင်သမ္မတဦးသိန်းစိန်မှ ဒီမိုကရေစီပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတံခါးများ ဖွင့်ပေးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍
မြန်မာနိုင်ငံသည်သမိုင်းတွင်ရစ်သည့်ပြောင်းလ ဲမှုတစ်ရပ်ကိုဆောင်ရ ွက်ခဲ့ပါသည်။
ဒီမိုကရေစီပြောင်းလဲဖို့ရာ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များမှ ငြင်းပယ်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် စိတ်ထိခိုက်ဖွယ်ရာ
ဖြစ်ရပ်များကိုကမ္ဘာနှင့်အဝှမ်းမှာ က ျွန်တော်တို့မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပါသည်။
နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များက ပြည်သူများ၏မျှော်လင့်ချက်များအား အလေးထားနားထောင်သည့်အခါ အကျိုးတရားများ
ရရှိနိုင်သည်ကို မြန်မာနိုင်ငံက သာဓကအဖြစ်ပြသနေပါသည်။
ကုလသမဂ္ဂသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အထူးသဖြင့် အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး
လုပ်ငန်းစဉ်အား ပ့ံပိုးလျက်စိတ်ချယုံကြည်ရသောမိတ်ဖက်အဖ ွဲ့အစည်းအဖြစ်ရပ်တည်ခ ဲ့ကြောင်းဖော်ပြလိုပါသည်။
ကျွန်တော်တို့ကုလသမဂ္ဂအနေဖြင့်ဆက်လက်၍ နားလည်မှုပိုမိုကောင်းမွန်ရေးအား ရှေးရှုလျက်တေ ွ့ဆုံဆေ ွးနေ ွးခြင်း
များနှင့် တင်းမာမှုလျော့ချရန်၊ ခြားနားမှုများအား ချောမွေ့စေရန် ကြိုးစားအားထုတ်သ ွားမည်ဖြစ်ကြောင်း
နှစ်ပေါင်းများစွာဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပြည်တ ွင်းစစ်သည်အသက်ပေါင်းများစွာသေကြေပျက်စီးခ ဲ့ရသလို မျိူးဆက်သစ်ပေါင်း
များစွာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုနှင့် နဂိုအခြေအနေတို့ကိုလည်း မျက်ကွယ်ပြုခ ဲ့ပါသည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍
မတူခြားနားမှုများအား လက်နက်ကိုင်၍ မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း ယတိပြတ်သိရှိပြီး ဖြစ်ပါသည်။
ဤပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တွင်ပါ၀င်သော မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းမဆို မိမိတို့၏ရည်မှန်းချက်အလုံးစုံကို ရရှိ
နိုင်မည်မဟုတ်ဆိုသည်ကို နားလည်ပါရန်ကျွန်တော်အနေဖြင့် တိုက်တွန်းပါသည်။ တဖန်ပါ၀င်သူများအားလုံးသည်
မိမိတို့အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို အောင်မြင်မှုရသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါမှသာ ဤငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်မှာ
ယင်းသို့အောင်မြင်ရန်အဖွဲ့အားလုံး စိတ်စေတနာကောင်းစွာဖြင့်လူမျိုး၊ ဘာသာ၊ နိုင်ငံရေးနှင့်လူမှုစီးပွား အနေအထား
များအပေါ် မခွဲခြားဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်၏အောင်မြင်မှုသည်မြန်မာနိုင်ငံအတ ွင်းရှိပြည်သူများ၏ အရေးပါသည့်
အကျိုးစီးပွား အတွက်ဖြစ်သည်ဟူသည့်အသိအမှတ်ပြုမှုတို့လိုအပ်ပါမည်။
ကွဲပြားသောအကျိုးစီးပ ွားများနှင့် အမျိုးမျိုးသောမျှော်လင့်ချက်များရှိသည့် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကို်င်အဖွဲများသည်
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်အတွင်း တစ်နိုင်ငံလုံးအပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူစာချုပ်အား ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန်အတွက် အဖွဲ့အ
ဤသဘောတူစာချုပ်သည် အထူးအရေးပါသောစာချုပ်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အစိုးရအသစ်အနေဖြင့် အဆိုပါသဘောတူ
စာချုပ်တွင် လက်မှတ်မရေးထိုးသေးသူများပါ ပါ၀င်နိုင်ရန် အားစိုက်ဆောင်ရွက်နေသည်ကိုတွေ့ရှိရပါသည်။ ၂၁ရာစု
ပင်လုံညီလာခံသည်အဆိုပါ အားစိုက်လုပ်ဆောင်မှုများကိုသရုပ်ဖော်ဆောင်သည့်ရလဒ်ဖြစ်ပါသည်။
ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နှင့်အတူ ဤငြိမ်းချမ်းရေးလမ်းစဉ်တစ်လျောက် လျှောက်လှမ်းစဉ် မဖြေရှင်းရသေးသည့်ကိစ္စ
ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ နက်နဲသော၊ ထိလွယ်ရှလွယ်သောကိစ္စများအားဖြေရှင်းရာတွင်လည်း
ကောင်း၊ လိုအပ်သောပညာဉာဏ်များနှင့် ပြည့်စုံစွာအားလုံး၏ အကျိုးစီးပွားများကိုထည့်သွင်းကာ လူထုအားလုံး ပါ၀င်
သည့်တစ်ခုတည်းသောညှိနှိုင်းရေးလမ်းကြောင်းပေါ်ပေါက်စေရန်ကျွန်တော့်အနေနဲ့ဆုမွန်ကောင်းတောင်း တိုက်တွန်း
ဤသို့လုပ်ဆောင်ရာတ ွင် သိမ်မွေ့မှုကိုအခြေခံလျှက် ပျော့ပြောင်းစွာလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သဘောတူစာချုပ်အား
လက်မှတ်ရေးထိုးသည့်အဖွဲ့များအပါအဝင် လက်မှတ်မထိုးသေးသည့်အဖ ွဲ့များအားလုံးအပေါ် လေးစားမှုရှိရန် လိုအပ်
မည်ဖြစ်ပါသည်။ ရေရှည်တည်တံ့သည့် အဖြေများရရှိရန် စစ်မှန်သောတိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။
တဆက်တည်းမှာပင် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးသည့်အဆင့်တိုင်းတွင် ပါ၀င်သည့်ကိုယ်စားလှယ်အရေအတ ွက်၏ အနည်းဆုံး
၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအား အမျိုးသမီးများဖြင့်ဖွဲ့စည်းရန်လိုအပ်ကြောင်း အားလုံးကိုတိုက်တွန်းလိုပါသည်။
အကူးအပြောင်းတိုင်းတွင်စွန့်စားမှု(သို့) အန္တရာယ်များ ပါ၀င်စမြဲဖြစ်ပါသည်။
သို့ရာတွင်အကူးအပြောင်းပြုလုပ်ရန်ငြင်းပယ်ခြင်းသည်အကြီးမားဆုံးသောအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ အပြောင်း
အလ ဲပြုလုပ်ရန်ငြင်းပယ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသော ၀မ်းနည်းဖွယ်ရာ သာဓကများကို ကမ္ဘာတဝှမ်းမှာ ကျွန်တော်တို့
တေ ွ့မြင်ရပါသည်။
တက်ရောက်လာကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး မိမိတို့တဦးချင်း၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အ့ံသြဘ ွယ်ရာသာယာလှပ
ယခုလူငယ်များ၊ ကလေးများ၏ အိပ်မက်များနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်ဝပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သည်သာယာဝပြောကာ
ငြိမ်းချမ်းသည့် အနာဂါတ်ရရှိရန်မှာ ဤငြိမ်းချမ်းရေးခရီးစဉ်တ ွင် ပါ၀င်သည့်သူများအားလုံးအပေါ် မူတည်လျက်ရှိ
ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်အနေဖြင့်မြန်မာနိုင်ငံကိုလာရောက်သည်မှာ ယခုအကြိမ်သည်ပဥ္စမအကြိမ်
ဖြစ်ပါသည်။ ကျ ွန်တော် မြန်မာနိုင်ငံကို ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတ ွင်းရေးမှူးချုပ်အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်
၂၀၀၈ နာဂစ်မုန်တိုင်းအပြီး ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ယခုတဖန် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ
ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အချိန်တ ွင်လည်း ပဥ္စမအကြိမ်ထပ်မံရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ဤကာလ တစ်လျှောက်လုံး
ကုလသမဂ္ဂယန္တယားကြီးတစ်ခုလုံးမှ မြန်မာနိုင်ငံအား အပြည့်အဝ ပံပိုးကူညီနိုင်ရန် ကျွန်တော်အနေဖြင့်
တစ်တပ်တစ်အား ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။
အစိုးရအာဏာပိုင်များနှင့်သော်လည်းကောင်း၊ ဤတိုင်းပြည်ရှိ ဆန်းကြယ်လှစ ွာ မတူကွဲပြားသည့် အမျိုးမျိုးသော
မြန်မာပြည်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်တွေ့ဆုံရာတွင်သော်လည်းကောင်း ၄င်းတို့၏
ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးအတွက် သန္နှိဌာန်ချလုပ်ဆောင်နေသည်ကို
ကြားရသည်မှာ ကျွန်တော်အတွက်မျှော်လင့်ခြင်းခွန်အားများဖြစ်စေပါသည်။
ဤငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ဆထက်တစ်ဆ နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကုလသမဂ္ဂသည် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်
လေးစားမှုရှိသည့်မိတ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ်ဆက်လက်တည်ရှိသ ွားမည်ဖြစ်ပါကြောင်း ပြောကြားလိုပါသည်။
အောင်မြင်မှုအပေါင်း ခညောင်းပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်းတောင်းလိုက်ရပါသည်။

၂၁ရာစု ပင္လုံညီလာခံတြင္ ေျပာၾကားသည့္ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ အမွာစကား

ေနျပည္ေတာ္၊ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္၊ ၂၀၁၆
[အလြတ္သေဘာ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။]

ယခုကဲ့သို႔ထူးျခားစြာစုစည္းေတြ႔ဆုံၾကသည့္၂၁ရာစုပင္လုံညီလာခံဖ ြင့္ပ ြဲအခမ္းအနားတ ြင္မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခြင့္ရသည့္
အတ ြက္က ြ်န္ေတာ့္အေနႏွင့္ဂုဏ္ယူမိပါသည္။
ယခုညီလာခံ၏အေရးပါသည့္ ၀ိေသသကို ညီလာခံ၏ေခါင္းစီးပိုင္းက ထင္ရွားစြာ ေဖာ္ေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။ ၁၉၄၇
ခုႏွစ္တ ြင္ေခတ္သစ္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖခင္ႀကီးျဖစ္သည့္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္က်င္းပခဲ့သည့္မူလပင္လုံညီလာခံ
၏စိတ္ဓါတ္အား ျပန္လည္အမွတ္ရေစသည့္ညီလာခံျဖစ္ေၾကာင္းထင္ရွားလွပါသည္။
အတိတ္ကိုျပန္ၾကည့္သလို တဆက္တည္းမွာပင္ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္အနာဂါတ္ကိုလည္း ေမွ်ာ္ကိုး လွ်က္ရွိၾကပါသည္။
ဤပင္လုံညီလာခံႀကီးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွီတင္းေနထိုင္ၾကသည္႔ မတူညီေသာ လူမ်ိဳးစုအဖြဲ႔မ်ားအားလုံးအား
ပူးတြဲကတိက၀တ္ျပဳေစႏိုင္ရန္၊ တဖန္ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေရးႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္တို႔
အေပၚအေျခခံသည့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ရန္ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း စုစည္းေပးသည့္ ညီလာခံႀကီး
အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအားေရွး႐ႈကာ ပတ္သက္သူအားလုံးမွ စိတ္ရွည္သည္းခံသည့္ စိတ္ဓါတ္၊ အေပးအယူ
အေလ်ာ႔အတင္းျပဳတတ္သည္႔စိတ္ဓါတ္၊ ဇြဲလုံ႔လျပည့္၀ၿပီး ခိုင္မာသည့္သံႏၷိဌာန္တို႔အတြက္ က ြ်န္ေတာ့္အေနျဖင့္
ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။
ေရွ႔ဆက္ရမည့္ ခရီးသည္ ရွည္လ်ားလွပါသည္။ သို႔ရာတြင္ဤခရီးသည္ ေအာင္ျမင္ေသာအလားအလာေကာင္းမ်ား
ျပည္ေထာင္စုအစိုးရႏွင့္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားအၾကား ႏွစ္ေပါင္း၇၀ ၾကာျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ပဋိပကၡႏွင့္က ြဲလ ြဲမႈ
သမိုင္းမွာ ယခုက ဲ့သို႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုအျဖစ္ အစျပဳလုပ္ေဆာင္ခ ဲ့ျခင္းသည္ယခုအႀကိမ္မွာ ပထမဦးဆုံး
အႀကိမ္ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔က်င္းပသည့္အစည္းအေ၀းသည္အေရးပါသည့္ မွတ္တမ္းထင္က်န္ရစ္မည့္ အစည္းအေ၀း
တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ(၆)ႏွစ္က ယခင္သမၼတဦးသိန္းစိန္မွ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတံခါးမ်ား ဖြင့္ေပးခဲ့သည့္အခ်ိန္မွစ၍
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္သမိုင္းတြင္ရစ္သည့္ေျပာင္းလ ဲမႈတစ္ရပ္ကိုေဆာင္ရ ြက္ခဲ့ပါသည္။
ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲဖို႔ရာ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ ျငင္းပယ္ေသာအခါ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည့္ စိတ္ထိခုိက္ဖြယ္ရာ
ျဖစ္ရပ္မ်ားကိုကမၻာႏွင့္အ၀ွမ္းမွာ က ြ်န္ေတာ္တို႔ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျပည္သူမ်ား၏ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားအား အေလးထားနားေထာင္သည့္အခါ အက်ိဳးတရားမ်ား
ရရွိႏိုင္သည္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံက သာဓကအျဖစ္ျပသေနပါသည္။
ကုလသမဂၢသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး
လုပ္ငန္းစဥ္အား ပ့ံပိုးလ်က္စိတ္ခ်ယုံၾကည္ရေသာမိတ္ဖက္အဖ ြဲ႔အစည္းအျဖစ္ရပ္တည္ခ ဲ့ေၾကာင္းေဖာ္ျပလိုပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ကုလသမဂၢအေနျဖင့္ဆက္လက္၍ နားလည္မႈပိုမိုေကာင္းမြန္ေရးအား ေရွးရႈလ်က္ေတ ြ႔ဆုံေဆ ြးေႏ ြးျခင္း
မ်ားႏွင့္ တင္းမာမႈေလ်ာ့ခ်ရန္၊ ျခားနားမႈမ်ားအား ေခ်ာေမြ႔ေစရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္သ ြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ျပည္တ ြင္းစစ္သည္အသက္ေပါင္းမ်ားစြာေသေၾကပ်က္စီးခ ဲ့ရသလို မ်ိဴးဆက္သစ္ေပါင္း
မ်ားစြာ၏ ဂုဏ္သိကၡာ၊ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ နဂုိအေျခအေနတို႔ကိုလည္း မ်က္ကြယ္ျပဳခ ဲ႔ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍
မတူျခားနားမႈမ်ားအား လက္နက္ကိုင္၍ မေျဖရွင္းႏိုင္ေၾကာင္း ယတိျပတ္သိရွိၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ပါ၀င္ေသာ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းမဆို မိမိတို႔၏ရည္မွန္းခ်က္အလုံးစုံကို ရရွိ
ႏိုင္မည္မဟုတ္ဆိုသည္ကို နားလည္ပါရန္ကြ်န္ေတာ္အေနျဖင့္ တိုက္တြန္းပါသည္။ တဖန္ပါ၀င္သူမ်ားအားလုံးသည္
မိမိတို႔အေနျဖင့္ တစ္စံုတစ္ခုကို ေအာင္ျမင္မႈရသည္ဟု သတ္မွတ္ႏိုင္ပါမွသာ ဤၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ
ယင္းသို႔ေအာင္ျမင္ရန္အဖြဲ႔အားလုံး စိတ္ေစတနာေကာင္းစြာျဖင့္လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္လူမႈစီးပြား အေနအထား
မ်ားအေပၚ မခြဲျခားဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္၏ေအာင္ျမင္မႈသည္ျမန္မာႏိုင္ငံအတ ြင္းရွိျပည္သူမ်ား၏ အေရးပါသည့္
အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ျဖစ္သည္ဟူသည့္အသိအမွတ္ျပဳမႈတို႔လိုအပ္ပါမည္။
ကြဲျပားေသာအက်ိဳးစီးပ ြားမ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားရွိသည္႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကို္င္အဖြဲမ်ားသည္
ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္အတြင္း တစ္ႏိုင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္အား ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းရန္အတြက္ အဖြဲ႔အ
ဤသေဘာတူစာခ်ဳပ္သည္ အထူးအေရးပါေသာစာခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး ယခုအခါ အစိုးရအသစ္အေနျဖင့္ အဆိုပါသေဘာတူ
စာခ်ဳပ္တြင္ လက္မွတ္မေရးထိုးေသးသူမ်ားပါ ပါ၀င္ႏိုင္ရန္ အားစိုက္ေဆာင္ရြက္ေနသည္ကုိေတြ႔ရွိရပါသည္။ ၂၁ရာစု
ပင္လုံညီလာခံသည္အဆိုပါ အားစိုက္လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကိုသ႐ုပ္ေဖာ္ေဆာင္သည့္ရလဒ္ျဖစ္ပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္အတူ ဤၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္တစ္ေလ်ာက္ ေလွ်ာက္လွမ္းစဥ္ မေျဖရွင္းရေသးသည့္ကိစၥ
ရပ္မ်ားကို ကုိင္တြယ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ နက္နဲေသာ၊ ထိလြယ္ရွလြယ္ေသာကိစၥမ်ားအားေျဖရွင္းရာတြင္လည္း
ေကာင္း၊ လိုအပ္ေသာပညာဥာဏ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံစြာအားလုံး၏ အက်ိဳးစီးပြားမ်ားကိုထည့္သြင္းကာ လူထုအားလုံး ပါ၀င္
သည့္တစ္ခုတည္းေသာညႇိႏိႈင္းေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚေပါက္ေစရန္ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္း တုိက္တြန္း
ဤသို႔လုပ္ေဆာင္ရာတ ြင္ သိမ္ေမြ႔မႈကိုအေျခခံလွ်က္ ေပ်ာ့ေျပာင္းစြာလုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး သေဘာတူစာခ်ဳပ္အား
လက္မွတ္ေရးထိုးသည့္အဖြဲ႔မ်ားအပါအ၀င္ လက္မွတ္မထိုးေသးသည့္အဖ ြဲ႔မ်ားအားလုံးအေပၚ ေလးစားမႈရွိရန္ လိုအပ္
မည္ျဖစ္ပါသည္။ ေရရွည္တည္တံ႔သည့္ အေျဖမ်ားရရွိရန္ စစ္မွန္ေသာတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးမႈမ်ားရွိရန္ လိုအပ္ပါသည္။
တဆက္တည္းမွာပင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးသည့္အဆင့္တုိင္းတြင္ ပါ၀င္သည့္ကိုယ္စားလွယ္အေရအတ ြက္၏ အနည္းဆုံး
၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအား အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖင့္ဖြဲ႔စည္းရန္လိုအပ္ေၾကာင္း အားလုံးကိုတိုက္တြန္းလိုပါသည္။
အကူးအေျပာင္းတိုင္းတြင္စြန္႔စားမႈ(သို႔) အႏၲရာယ္မ်ား ပါ၀င္စျမဲျဖစ္ပါသည္။
သို႔ရာတြင္အကူးအေျပာင္းျပဳလုပ္ရန္ျငင္းပယ္ျခင္းသည္အႀကီးမားဆုံးေသာအႏၲရာယ္ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ အေျပာင္း
အလ ဲျပဳလုပ္ရန္ျငင္းပယ္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရေသာ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ သာဓကမ်ားကို ကမၻာတ၀ွမ္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔
ေတ ြ႔ျမင္ရပါသည္။
တက္ေရာက္လာၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလုံး မိမိတို႔တဦးခ်င္း၏ တာ၀န္၀တၲရားမ်ားကို အ့ံၾသဘ ြယ္ရာသာယာလွပ
ယခုလူငယ္မ်ား၊ ကေလးမ်ား၏ အိပ္မက္မ်ားႏွင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ျပည့္၀ျပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္သည္သာယာ၀ေျပာကာ
ၿငိမ္းခ်မ္းသည္႔ အနာဂါတ္ရရွိရန္မွာ ဤၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးစဥ္တ ြင္ ပါ၀င္သည့္သူမ်ားအားလုံးအေပၚ မူတည္လ်က္ရွိ
ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္သည္မွာ ယခုအႀကိမ္သည္ပဥၥမအႀကိမ္
ျဖစ္ပါသည္။ ကၽ ြန္ေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကုလသမဂၢအေထြေထြအတ ြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္
၂၀၀၈ နာဂစ္မုန္တိုင္းအျပီး ေရာက္ရွိခဲ႔ပါသည္။ ယခုတဖန္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား
ျဖစ္ေပၚေနသည္႔အခ်ိန္တ ြင္လည္း ပဥၥမအႀကိမ္ထပ္မံေရာက္ရွိခဲ႔ပါသည္။ ဤကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုး
ကုလသမဂၢယႏၱယားႀကီးတစ္ခုလံုးမွ ျမန္မာႏိုင္ငံအား အျပည္႔အ၀ ပံပိုးကူညီႏိုင္ရန္ ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္
တစ္တပ္တစ္အား ၾကိဳးစားခဲ႔ပါသည္။
အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤတိုင္းျပည္ရွိ ဆန္းၾကယ္လွစ ြာ မတူကြဲျပားသည္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ
ျမန္မာျပည္သူတို႔ကို ကိုယ္စားျပဳသည္႔ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုရာတြင္ေသာ္လည္းေကာင္း ၄င္းတို႔၏
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးအတြက္ သႏိၷွဌာန္ခ်လုပ္ေဆာင္ေနသည္ကို
ၾကားရသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းခြန္အားမ်ားျဖစ္ေစပါသည္။
ဤၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ တစ္ဆထက္တစ္ဆ နက္ရိႈင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် ကုလသမဂၢသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ
ေလးစားမႈရွိသည့္မိတ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုအျဖစ္ဆက္လက္တည္ရွိသ ြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။
ေအာင္ျမင္မႈအေပါင္း ခေညာင္းပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ရပါသည္။