ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ပန်ကြားလွှာ

ကုလသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူးချုပ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ပန်ကြားလွှာ
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်
နယူးယောက်မြို့

ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ကြီး၏ အတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည့် ပထမနေ့တွင် ကျွန်ုပ်မှာ မေးခွန်းတစ်ရပ်ဖြင့် ရင်လေးရပါသည်။

အဆုံးမရှိသောစစ်ပွဲများကြောင့် ခံစားနေရပြီး ပဋိပက္ခအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော လူသန်းပေါင်းများစွာကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်ကဲ့သို့ ကူညီကြရမည်ကို အဖြေရှာမရ ဖြစ်နေပါသည်။

အရပ်သားများမှာ သေစေနိုင်သော အကြမ်းဖက်မှုတို့ဖြင့် အထုအထောင်းခံနေရပါသည်။ ယောကျ်ား၊ မိန်းမနှင့် ကလေးများမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရသည်။ ဒဏ်ရာရရှိကြသည်။ မိမိနေရပ်မှ အဓ္ဓမ စွန့်ခွာစေခြင်း ခံရသည်။ ချွတ်ခြုံကျ မွဲတေလာကြသည်။ ဆေးရုံများနှင့် ထောက်ပံ့မှုယာဉ်တန်းများပင်လျှင် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

ဤစစ်ပွဲများသည် နိုင်သူမရှိ၊ ရှံူးသူသာရှိသည်။ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ၊ စီးပွားရေးအဆောက်အဦများကို ဒေါ်လာ ဘီလီယံထောင်ပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး၊ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတွင် မပြေပျောက်နိုင်သော သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း တို့ကို သံသရာလည်စေပါသည်။ ဒေသအလိုက် မတည်မငြိမ်ဖြစ််လာပြီး၊ ကမ္ဘာအဝှမ်းတွင် အကြမ်းဖက်မှု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး သက်ရောက်နေပါသည်။

နှစ်သစ်အခါသမယမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရှေ့တန်းတင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ကတိကဝတ် ပြုကြပါစို့။

သက္ကရာဇ် ၂၀၁၇ ခုနှစ်မှာ ကျွနု်ပ်တို့အားလုံး၊ နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားတိုင်း အစိုးရများနှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီမှုများကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ ဆန္ဒပြုကြပါစို့။

လူသားတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝများတွင် ပေါင်းစည်းမှု အကြင်နာတရား ထားရှိမှုဖြင့်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံရေးကွာဟမှုများကို အပြန်အလှန် စကားဖလှယ်ခြင်းနှင့် လေးစားမှုထားရှိခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ စစ်မြေပြင်တွင် အပစ်အခတ် ရပ်စဲခြင်းနှင့် ဆွေးနွေးမှု စားပွဲဝိုင်းများ၌ နိုင်ငံရေးအဖြေရှာရန် အပေးအယူလုပ်နိုင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း…..

ငြိမ်းချမ်းရေးဟူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးတည်ချက်နှင့် လမ်းညွှန်ချက် ဖြစ်ရပါမည်။

လူသားတို့၏ မိသားစုအသိုုင်းအဝန်း တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် သိက္ခာထားရှိနိုင်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ချက်ထားရှိနိုင်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ဖွံ့ဖြိ်ုးမှု ရရှိနိုင်ခြင်း အားလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းရေးအပေါ် မူတည်ပါသည်။

ငြိမ်းချမ်းရေးသည်လည်း ကျွနု်ပ်တို့အပေါ် မူတည်ပါသည်။

ယနေ့မှစ၍ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ငြိမ်းချမ်းရေး ရရှိဖို့ ကြိုးပမ်းကြရန် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ အားလုံးပါဝင်ကြဖို့ ကျွန်ုပ်အနေနှင့် ပန်ကြားလိုပါသည်။

သက္ကရာဇ် ၂၀၁၇ ခုနှစ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးနှစ် ဖြစ်လာဖို့ ကျွနု်ပ်တို့ ကြိုးပမ်းကြပါစို့။

ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ပန္ၾကားလႊာ

ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ပန္ၾကားလႊာ
၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္
နယူးေယာက္ၿမိဳ႕


ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီး၏  အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည့္ ပထမေန႔တြင္ ကၽြႏ္ုပ္မွာ ေမးခြန္းတစ္ရပ္ျဖင့္ ရင္ေလးရပါသည္။

အဆံုးမရွိေသာစစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ခံစားေနရၿပီး ပဋိပကၡအတြင္း၌ ပိတ္မိေနေသာ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မည္ကဲ့သုိ႔ ကူညီၾကရမည္ကို အေျဖရွာမရ ျဖစ္ေနပါသည္။

အရပ္သားမ်ားမွာ ေသေစႏုိင္ေသာ အၾကမ္းဖက္မႈတို႔ျဖင့္ အထုအေထာင္းခံေနရပါသည္။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမႏွင့္ ကေလးမ်ားမွာ သတ္ျဖတ္ျခင္း ခံရသည္။  ဒဏ္ရာရရွိၾကသည္။  မိမိေနရပ္မွ အဓၶမ စြန္႔ခြာေစျခင္း ခံရသည္။ ခၽြတ္ၿခံဳက် မြဲေတလာၾကသည္။  ေဆးရံုမ်ားႏွင့္ ေထာက္ပံ့မႈယာဥ္တန္းမ်ားပင္လွ်င္ ပစ္မွတ္မ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။

ဤစစ္ပြဲမ်ားသည္ ႏိုင္သူမရွိ၊ ရွံဴးသူသာရွိသည္။  လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ စီးပြားေရးအေဆာက္အဦမ်ားကို ေဒၚလာ ဘီလီယံေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ ဖ်က္ဆီးပစ္ၿပီး၊ မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာတြင္ မေျပေပ်ာက္ႏိုင္ေသာ သံသယႏွင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း တို႔ကို သံသရာလည္ေစပါသည္။ ေဒသအလိုက္ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္္လာၿပီး၊ ကမၻာအဝွမ္းတြင္ အၾကမ္းဖက္မႈ၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈႀကီး သက္ေရာက္ေနပါသည္။

ႏွစ္သစ္အခါသမယမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေရွ႕တန္းတင္ရန္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလံုး ကတိကဝတ္ ၿပဳၾကပါစို႔။

သကၠရာဇ္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုး၊ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတိုင္း အစိုးရမ်ားႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူညီမႈမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႔ ဆႏၵျပဳၾကပါစို႔။

လူသားတို႔၏ ေန႔စဥ္ဘဝမ်ားတြင္ ေပါင္းစည္းမႈ အၾကင္နာတရား ထားရွိမႈျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးကြာဟမႈမ်ားကို အျပန္အလွန္ စကားဖလွယ္ျခင္းႏွင့္ ေလးစားမႈထားရွိျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စစ္ေျမျပင္တြင္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲျခင္းႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈ စားပြဲဝိုင္းမ်ား၌ ႏိုင္ငံေရးအေျဖရွာရန္ အေပးအယူလုပ္ႏိုင္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း…..

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟူသည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ လမ္းညႊန္ခ်က္ ျဖစ္ရပါမည္။

လူသားတို႔၏ မိသားစုအသုိုင္းအဝန္း တည္ေဆာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္းရာတြင္ သိကၡာထားရွိႏိုင္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားရွိႏိုင္ျခင္းႏွင့္ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိ္ဳးမႈ ရရွိႏိုင္ျခင္း အားလံုးသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ မူတည္ပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အေပၚ မူတည္ပါသည္။

ယေန႔မွစ၍ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိဖို႔ ႀကိဳးပမ္းၾကရန္ ကၽြႏ္ုပ္ႏွင့္အတူ အားလံုးပါဝင္ၾကဖို႔ ကၽြႏ္ုပ္အေနႏွင့္ ပန္ၾကားလိုပါသည္။

သကၠရာဇ္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွစ္ ျဖစ္လာဖို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႀကိဳးပမ္းၾကပါစို႔။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

Appeal for peace by UN Secretary-General Antonio Guterres

The Secretary-General
Appeal for Peace
1 January 2017
New York

On my first day as Secretary-General of the United Nations, one question weighs heavily on my heart.

How can we help the millions of people caught up in conflict, suffering massively in wars with no end in sight?

Civilians are pounded with deadly force. Women, children and men are killed and injured, forced from their homes, dispossessed and destitute. Even hospitals and aid convoys are targeted.

No one wins these wars; everyone loses. Trillions of dollars are spent destroying societies and economies, fueling cycles of mistrust and fear that can last for generations. Whole regions are destabilized and the new threat of global terrorism affects us all.

On this New Year’s Day, I ask all of you to join me in making one shared New Year’s resolution:

Let us resolve to put peace first.

Let us make 2017 a year in which we all – citizens, governments, leaders – strive to overcome our differences.

From solidarity and compassion in our daily lives, to dialogue and respect across political divides… From ceasefires on the battlefield, to compromise at the negotiating table to reach political solutions…

Peace must be our goal and our guide.

All that we strive for as a human family – dignity and hope, progress and prosperity – depends on peace.

But peace depends on us.

I appeal to you all to join me in committing to peace, today and every day.

Let us make 2017 a year for peace.

Thank you.

အန်သော်နျူး ဂူးတဲရက်ရှ် (António Guterres) ၏ ကိုယ်ရေးအကျဉ်း

ကုလသမဂ္ဂ၏ နဝမအကြိမ်မြောက် အတွင်းရေးမှူးချုပ် အန်သော်နျူး ဂူးတဲရက်ရှ် သည် ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် စတင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။

ဒုက္ခသည်စခန်းများနှင့် စစ်မက်ဇုံများတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဒုက္ခသင့်လွယ်ဆုံးလူထု၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ဘူးသူ ဖြစ်သဖြင့် အတွင်းရေးမှူးချုပ်သည် မိမိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာတွင် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ဗဟိုပြုသွားရန်၊ ငြိမ်းချမ်းရေး ဖော်ဆောင်ညှိနှိုင်းရန်နှင့် ပေါင်းကူးတံတားကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဆန်းသစ်မှုကိုလည်း အားပေးသွားမည် ဖြစ်ပါသည်။

အတွင်းရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်း မခံရမီ မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာ ကုလသမဂ္ဂ မဟာမင်းကြီးအဖြစ် ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဇွန်လမှ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ၎င်းရာထူးဖြင့် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံးဖြစ်သော လူသားချင်းစာနာမှု အဖွဲ့အစည်းကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာတွင် အဆိုးရွားဆုံး နေရပ်စွန့်ခွာမှု ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခဲ့ပါ သည်။ ဆီးရီးယားနိုင်ငံနှင့် အီရတ်နိုင်ငံတို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခများ၊ တောင်ပိုင်း ဆူဒန် နိုင်ငံ၊ အာဖရိက ဗဟိုပြည်ထောင်စုနှင့် ရီမင်နိုင်ငံတို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အရေးအခင်းများကြောင့် ကုလသမဂ္ဂ ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာ မဟာမင်းကြီးရုံး (UNHCR) ၏ လုပ်ငန်းများ တိုးချဲ့လာခဲ့ပါသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပဋိပက္ခနှင့် ဖိနှို်ပ်မှုကြောင့် နေရပ်စွန့်ခွာခဲ့သူများသည် ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် သန်း ၆၀ အထိ တိုးမြင့် လာပါသည်။

UNHCR တွင် တာဝန် မထမ်းဆောင်မီ၊ မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် အစိုးရဝန်ထမ်း အဖြစ် နှစ် ၂၀ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၂ ခုနှစ်အထိ ပေါ်တူဂီ နိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ် အဖြစ်တာဝန်ယူခဲ့ပြီး၊ အရှေ့တီမော အရေးအခင်းကိစ္စ ဖြေရှင်းရန် နိုင်ငံတကာကြိုးပမ်းမှုတွင် အပြင်းအထန်အားထုတ််ခဲ့ပါသည်။

သူသည် သက္ကရာဇ် ၂၀၀၀ ပြည့် အစောပိုင်းတွင် ဥရောပကောင်စီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့စဉ် ကြီးပွားတိုးတက်မှုနှင့် အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ အစီအစဉ်ကို အတည်ပြုရန် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ပထမအကြိမ် ဥရောပသမဂ္ဂနှင့် အာဖရိက ထိပ်သီးညီလာခံကိုလည်း ပူးတွဲ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။

၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ ပါလီမန်အမတ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရပါသည်။ ထိုရာထူးတွင် ၁၇ နှစ်ကြာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ စီးပွားရေး၊ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စီမံရေး ပါလီမန်ကော်မတီကို ဥက္ကဋ္ဌရာထူးမှ ဦးဆောင်ခဲ့ပါ သည်။ ထို့နောက် နယ်နမိတ် အုပ်ချုပ်ရေး၊ စည်ပင်နယ်နမိတ်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုင်ရာ ပါလီမန်ကော်မတီကို ဦးဆောင်ခဲ့ပါသည်။ မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် မိမိပါတီ၏ ပါလီမန်ရေးရာအဖွဲ့ကိုလည်း ဦးဆောင်ခဲ့ပါသည်။

၁၉၈၁ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၃ ခုနှစ်အထိ မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ဥရောပကောင်စီ၏ ပါလီမန်ညီလာခံအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ထိုရာထူးတွင် ၎င်းက လူဦးရေဆိုင်ရာ လေ့လာမှု၊ ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနေထိုင်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခသည်များဆိုင်ရာ ကော်မတီကို ဥက္ကဋ္ဌနေရာမှ ဦးဆောင်ခဲ့ပါသည်။

မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် နိုင်ငံတကာ ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်တစ် နိုင်ငံရေးပါတီများ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် Socialist International တွင် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ပါသည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းတွင် မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၁၉၉၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၉၉ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ယူခဲ့သည့်အပြင် အာဖရိကကော်မတီနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှု ကော်မတီတွင်လည်း ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ၁၉၉၉ ခုနှစ်မှ သက္ကရာဇ် ၂၀၀၅ ခုနှစ်အလယ်အထိ Socialist International တွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၏ ဒုက္ခသည်များကောင်စီကိုလည်းကောင်း၊ ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ စားသုံးသူများအသင်း DECO ကိုလည်းကောင်း တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၀ ပြည့်လွန် အစောပိုင်းတွင် လစ္စဘွန်းမြို့၏ ဆင်းရဲသောရပ်ကွက်များတွင် လူမှုဖွံ့ဖြိုးမှု စီမံကိန်း များ ဆောင်ရွက်ရန် တည်ထောင်ထားသည့် Centro de Acção Social Universitário အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။

မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် နိုင်ငံတကာ ဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတဟောင်းများနှင့် ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် Club of Madrid ခေါင်းဆောင်များ ညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်ပါသည်။

မစ္စတာ ဂူးတဲရက်ရှ်သည် ၁၉၄၉ ခုနှစ် လစ္စဘွန်းမြို့တွင် မွေးဖွားခဲဲ့ပြီး၊ Instituto Superior Técnico မှ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ ရရှိခဲ့ပါသည်။ ၎င်းသည် ပေါ်တူဂီ၊ အင်္ဂလိပ်၊ ပြင်သစ်နှင့် စပိန်ဘာသာစကားများကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ပါသည်။ ၎င်းသည် လစ္စဘွန်းမြို့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ဒုတိယမြို့တော်ဝန် Catarina de Almeida Vaz Pinto ထိမ်းမြားလက်ထပ်ထားပြီး၊ သားသမီး နှစ်ယောက်၊ ဇနီးမှပါသော သား တစ်ယောက်နှင့် မြေး သုံးယောက် ရှိပါသည်။

အန္ေသာ္ႏ်ဴး ဂူးတဲရက္ရွ္ (António Guterres) ၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း

ကုလသမဂၢ၏ နဝမအႀကိမ္ေျမာက္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အန္ေသာ္ႏ်ဴး ဂူးတဲရက္ရွ္ သည္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားႏွင့္ စစ္မက္ဇံုမ်ားတြင္ ကမၻာေပၚရွိ ဒုကၡသင့္လြယ္ဆံုးလူထု၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ႀကံဳခဲ့ဘူးသူ ျဖစ္သျဖင့္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္သည္ မိမိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရာတြင္ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို ဗဟိုျပဳသြားရန္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ညွိႏိႈင္းရန္ႏွင့္ ေပါင္းကူးတံတားကဲ့သို႔ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။  ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ ဆန္းသစ္မႈကိုလည္း အားေပးသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ျခင္း မခံရမီ မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ မဟာမင္းႀကီးအျဖစ္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လမွ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလအထိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။  ၎ရာထူးျဖင့္ သူသည္ ကမၻာေပၚတြင္ ပထမဆံုးျဖစ္ေသာ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အဖြဲ႔အစည္းကို ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာတြင္ အဆိုးရြားဆံုး ေနရပ္စြန္႔ခြာမႈ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းခဲ့ပါ သည္။  ဆီးရီးယားႏိုင္ငံႏွင့္ အီရတ္ႏိုင္ငံတို႔တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပဋိပကၡမ်ား၊ ေတာင္ပိုင္း ဆူဒန္ ႏိုင္ငံ၊ အာဖရိက ဗဟိုျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ရီမင္ႏိုင္ငံတို႔တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အေရးအခင္းမ်ားေၾကာင့္ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုး (UNHCR) ၏ လုပ္ငန္းမ်ား တိုးခ်ဲ႕လာခဲ့ပါသည္။  တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ပဋိပကၡႏွင့္ ဖိႏိႈ္ပ္မႈေၾကာင့္ ေနရပ္စြန္႔ခြာခဲ့သူမ်ားသည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ သန္း ၆၀ အထိ တိုးျမင့္ လာပါသည္။

UNHCR တြင္ တာဝန္ မထမ္းေဆာင္မီ၊ မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ အစိုးရဝန္ထမ္း အျဖစ္ ႏွစ္ ၂၀ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။  ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္အထိ ေပၚတူဂီ ႏိုင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး၊ အေရွ႕တီေမာ အေရးအခင္းကိစၥ ေျဖရွင္းရန္ ႏိုင္ငံတကာႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ အျပင္းအထန္အားထုတ္္ခဲ့ပါသည္။

သူသည္ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ ျပည့္ အေစာပိုင္းတြင္ ဥေရာပေကာင္စီ၏ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့စဥ္ ႀကီးပြားတုိးတက္မႈႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ဆိုင္ရာ အစီအစဥ္ကို အတည္ျပဳရန္ ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီး၊ ပထမအႀကိမ္ ဥေရာပသမဂၢႏွင့္ အာဖရိက ထိပ္သီးညီလာခံကိုလည္း ပူးတြဲ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ေပၚတူဂီႏိုင္ငံ ပါလီမန္အမတ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ျခင္းခံခဲ့ရပါသည္။  ထုိရာထူးတြင္ ၁၇ ႏွစ္ၾကာ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး၊ စီးပြားေရး၊ ဘ႑ာေရးႏွင့္ စီမံေရး ပါလီမန္ေကာ္မတီကို ဥကၠ႒ရာထူးမွ ဦးေဆာင္ခဲ့ပါ သည္။  ထို႔ေနာက္ နယ္နမိတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စည္ပင္နယ္နမိတ္မ်ားႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ဆိုင္ရာ ပါလီမန္ေကာ္မတီကို ဦးေဆာင္ခဲ့ပါသည္။   မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ မိမိပါတီ၏ ပါလီမန္ေရးရာအဖြဲ႔ကိုလည္း ဦးေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္အထိ မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ဥေရာပေကာင္စီ၏ ပါလီမန္ညီလာခံအဖြဲ႔ဝင္ တစ္ဦးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။  ထိုရာထူးတြင္ ၎က လူဦးေရဆိုင္ရာ ေလ့လာမႈ၊ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာေနထိုင္ျခင္းႏွင့္ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ေကာ္မတီကို ဥကၠ႒ေနရာမွ ဦးေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ႏိုင္ငံတကာ ဆိုရွယ္ဒီမိုကရက္တစ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ပါဝင္ဖဲြ႔စည္းထားသည့္ Socialist International တြင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ပါသည္။  ထိုအဖြဲ႔အစည္းတြင္ မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္အထိ တာဝန္ယူခဲ့သည့္အျပင္ အာဖရိကေကာ္မတီႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ ေကာ္မတီတြင္လည္း ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။  မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္အလယ္အထိ Socialist International တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။  သူသည္ ေပၚတူဂီႏိုင္ငံ၏ ဒုကၡသည္မ်ားေကာင္စီကိုလည္းေကာင္း၊ ေပၚတူဂီႏိုင္ငံ စားသံုးသူမ်ားအသင္း DECO ကိုလည္းေကာင္း တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၀ ျပည့္လြန္ အေစာပိုင္းတြင္ လစၥဘြန္းၿမိဳ႕၏ ဆင္းရဲေသာရပ္ကြက္မ်ားတြင္ လူမႈဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ စီမံကိန္း မ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ တည္ေထာင္ထားသည့္ Centro de Acção Social Universitário အဖြဲ႔၏ ဥကၠ႒ အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ႏိုင္ငံတကာ ဒီမိုကရက္တစ္သမၼတေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ Club of Madrid ေခါင္းေဆာင္မ်ား ညြန္႔ေပါင္းအဖြ႔ဲတြင္ အဖြဲ႔ဝင္အျဖစ္ ပါဝင္ပါသည္။

မစၥတာ ဂူးတဲရက္ရွ္သည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ လစၥဘြန္းၿမိဳ႕တြင္ ေမြးဖြားခဲဲ့ၿပီး၊ Instituto Superior Técnico  မွ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႔ ရရွိခဲ့ပါသည္။  ၎သည္ ေပၚတူဂီ၊ အဂၤလိပ္၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ စပိန္ဘာသာစကားမ်ားကို ကၽြမ္းက်င္စြာ တတ္ေျမာက္ပါသည္။  ၎သည္ လစၥဘြန္းၿမိဳ႕ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ Catarina de Almeida Vaz Pinto ထိမ္းျမားလက္ထပ္ထားၿပီး၊ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္၊ ဇနီးမွပါေသာ သား တစ္ေယာက္ႏွင့္ ေျမး သံုးေယာက္  ရွိပါသည္။

António Guterres – Biography

António Guterres, the ninth Secretary-General of the United Nations, took office on 1st January 2017.

Having witnessed the suffering of the most vulnerable people on earth, in refugee camps and in war zones, the Secretary-General is determined to make human dignity the core of his work, and to serve as a peace broker, a bridge-builder and a promoter of reform and innovation.

Prior to his election as Secretary-General, Mr. Guterres served as United Nations High Commissioner for Refugees from June 2005 to December 2015,  heading one of the world’s foremost humanitarian organizations during some of the most serious displacement crises in decades. The conflicts in Syria and Iraq, and the crises in South Sudan, the Central African Republic and Yemen, led to a huge rise in UNHCR’s activities as the number of people displaced by conflict and persecution rose from 38 million in 2005 to over 60 million in 2015.

Before joining UNHCR, Mr. Guterres spent more than 20 years in government and public service. He served as prime minister of Portugal from 1995 to 2002, during which time he was heavily involved in the international effort to resolve the crisis in East Timor.

As president of the European Council in early 2000, he led the adoption of the Lisbon Agenda for growth and jobs, and co-chaired the first European Union-Africa summit. He was a member of the Portuguese Council of State from 1991 to 2002.

Mr. Guterres was elected to the Portuguese Parliament in 1976 where he served as a member for 17 years. During that time, he chaired the Parliamentary Committee for Economy, Finance and Planning, and later the Parliamentary Committee for Territorial Administration, Municipalities and Environment. He was also leader of his party’s parliamentary group.

From 1981 to 1983, Mr. Guterres was a member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, where he chaired the Committee on Demography, Migration and Refugees.

For many years Mr. Guterres was active in the Socialist International, a worldwide organization of social democratic political parties. He was the group’s vice-president from 1992 to 1999, co-chairing the African Committee and later the Development Committee. He served as President from 1999 until mid-2005. In addition, he founded the Portuguese Refugee Council as well as the Portuguese Consumers Association DECO, and served as president of the Centro de Acção Social Universitário, an association carrying out social development projects in poor neighbourhoods of Lisbon, in the early 1970s.

Mr. Guterres is a member of the Club of Madrid, a leadership alliance of democratic former presidents and prime ministers from around the world.

Mr. Guterres was born in Lisbon in 1949 and graduated from the Instituto Superior Técnico with a degree in engineering. He is fluent in Portuguese, English, French and Spanish. He is married to Catarina de Almeida Vaz Pinto, Deputy Mayor for Culture of Lisbon, and has two children, a stepson and three grandchildren.

UNITED NATIONS OFFICE OF THE RESIDENT & HUMANITARIAN COORDINATOR, YANGON, UNION OF MYANMAR

Press Statement

Yangon, Myanmar, 20 Dec 2016 – On behalf of the UN system in Myanmar, the Resident and Humanitarian Coordinator, Ms. Renata Dessallien welcomes the convening by the Government of Myanmar of the ASEAN Foreign Ministers’ Retreat on 19 December in Yangon and its outcome.

The UN system has repeatedly condemned the attacks that began in Maungdaw and Rathedaung in Rakhine State on 9 October, expressed condolences for the loss of life and urged restraint, full humanitarian access and independent and a credible investigation into allegations of serious human rights violations.

Appreciating the Government’s own humanitarian assistance of rice, cash and non-food items delivered on a number of occasions to the affected communities, the UN welcomes the significant opening of humanitarian space by the Government on 18 December. It is hoped that such an opening would swiftly lead to the delivery of urgent humanitarian assistance to the entire beneficiary population in the whole of the northern part of Rakhine.

We also note the commencement of the Commission of Inquiry, and urge it to conduct a thorough, prompt, and impartial investigation to ensure accountability for any violations committed and provide adequate redress for victims.

Responding to humanitarian needs is an immediate imperative, but not the solution to underlying challenges, which have once again extended beyond the borders of Rakhine State, causing serious concerns. The UN urges the Government of Myanmar to accelerate implementation of a comprehensive strategy to address the suffering and grievances of all communities, as well as the root causes, and to raise the hopes of peoples for a better and dignified life. The UN has been providing extensive assistance to all communities in Rakhine State, and reiterates its offer to redouble its efforts to support the Government and the people toward this end.

OFFICE OF THE RESIDENT & HUMANITARIAN COORDINATOR • NO. 6 NATMAUK ROAD • P. O. BOX 650 YANGON • UNION OF MYANMAR

PHONE: (95-1) 542910 TO 542919 • FAX: (95-1) 545634 • EMAIL: REGISTRY.MM@UNDP.ORG

Temporary Job Opening (TJO) for the position of Library Assistant (TJO# 70282)

Temporary Job Opening (TJO) for the position of Library Assistant (TJO# 70282) at UNIC Yangon office which closes on 23 December 2016.

Details are available here.

Please note that applicants will need to apply through the Inspira portal which can be found at the link.

No applications will be accepted by email or by delivery to the UNIC Yangon office.


ကုလသမဂၢျပန္ၾကားေရးဌာန၌ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း – စာၾကည့္တိုက္မွဴး (ယာယီ) (TJO#70282) အား ၂၀၁၆ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔အထိ ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ပါသည္။

အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ားကို UNIC Yangon ၏ website တြင္ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါသည္။ https://goo.gl/xQUZ1P

စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ားသည္ Inspira Portal မွ ေလွ်ာက္လႊာတင္သြင္းရမည္ျဖစ္ပါသည္။ https://goo.gl/4CgcVa

UNIC Yangon သို႔ Email ပို႕၍ ျဖစ္ေစ၊ ရံုးသို႔ ကိုယ္တိုင္လာေရာက္၍ ျဖစ္ေစ တင္သြင္းေသာ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားအား ထည့္သြင္းစဥ္းစားသြားမည္မဟုတ္ပါ။


 ကုလသမဂ္ဂပြန်ကြားရေးဌာန၌ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း – စာကြည့်တိုက်မှူး (ယာယီ) (TJO#70282) အား ၂၀၁၆ ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့အထိ လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို UNIC Yangon ၏ website တွင် သွားရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။ https://goo.gl/xQUZ1P

စိတ်ပါ၀င်စားသူများသည် Inspira Portal မှ လျှောက်လွှာတင်သွင်းရမည်ဖြစ်ပါသည်။ https://goo.gl/4CgcVa

UNIC Yangon သို့ Email ပို့၍ ဖြစ်စေ၊ ရုံးသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ ဖြစ်စေ တင်သွင်းသော လျှောက်လွှာများအား ထည့်သွင်းစဉ်းစားသွားမည်မဟုတ်ပါ။

STATEMENT BY MR. VIJAY NAMBIAR, SPECIAL ADVISER OF THE UNITED NATIONS SECRETARY-GENERAL ON MYANMAR

NOTE TO CORRESPONDENTS:
STATEMENT BY MR. VIJAY NAMBIAR, SPECIAL ADVISER OF THE UNITED NATIONS SECRETARY-GENERAL ON MYANMAR

As Special Adviser to the Secretary-General on Myanmar, I wish to underline that the United Nations remains seriously concerned by the developing situation in Northern Rakhine. The UN has called on the security forces to act in accordance with the rule of law and accepted international norms of conduct, and to exercise caution in avoiding disproportionate responses that could cause violence to civilians, loss of innocent lives, or damage the properties of the local population. The authorities also need to take proactive measures to protect the local civilian population and allow humanitarian access to the areas of conflict. Though the appointment of the national investigation commission by the government has raised some questions relating to its composition and mandate, I hope it will conduct its work in a credible and independent manner so as to build confidence among the local population in the affected area as well as reassure the people of Myanmar and the wider international community.

After the November visit by nine local ambassadors and the UN Resident and Humanitarian Coordinator to several of the affected areas, various UN agencies have voiced concerns at the deteriorating human rights situation in the state.  I agree with the assessment of the situation of former UN Secretary-General Kofi Annan, who has just concluded a visit to the region as Chairperson of the Advisory Commission on Rakhine state, including his call for unimpeded humanitarian and media access and strengthened efforts to defuse tensions and promote harmony.

In the present situation, I feel that, while taking the necessary security measures to curb any fresh outbreak of attacks by criminal elements in the region, the authorities in Myanmar must also take steps to build confidence and reassurance among the local population that their security, dignity and well-being will be protected. Those who have fled or suffered displacement should be allowed to return to their homes. Senior government leaders need to send a strong message underlining their determination to protect all residents regardless of their ethnicity, religion, gender or status. In this volatile situation, it is everyone’s responsibility to handle allegations and rumors with great care.

I am persuaded that Daw Aung San Suu Kyi hears and understands the concerns of the international community. However, the refusal by the Myanmar authorities to take a strong stance against hardliners, and the adoption of a generally defensive rather than proactive approach to providing security to the local population, have caused frustration locally and disappointment internationally. Only by responding concretely to these concerns will the government be able to resolve the crisis and preserve its international standing. I call upon Daw Aung San Suu Kyi to reflect on the situation and, as she has done on so many occasions, to listen to her “inner voice” and speak directly to the people of Myanmar, asking them to rise above their ethnic, religious and other differences and to advance human dignity, harmony and mutual cooperation between all communities. Meanwhile, people of all communities in Myanmar must jointly oppose the violence, disunity and division that are being instigated by a small group of criminal elements in the region. I also appeal to Daw Suu to visit Maungdaw and Buthidaung and reassure the civilian population there that they will be protected.  

Furthermore, a reiteration of her promise to address the root causes affecting the local population, namely that of citizenship and status, and to provide relief to the internally displaced since 2012, would go a long way to relieve tension and promote realistic and sustainable solutions.

With respect to other parts of the country, especially the ethnic states of Shan and Kachin in northeastern Myanmar, I am deeply disappointed at the growing tensions and deadly military confrontations between the Tatmadaw and the ethnic armed groups, which is taking a toll of human lives, destabilizing the local population, impeding peace and causing a breakdown of confidence and trust, so painstakingly built up during the past few years of ceasefire negotiations between the Nationwide Ceasefire Coordination Team and the Union Peacemaking Working Committee. At this juncture, without making any value judgment on the causes or provocations behind the present tensions, I feel, it is the responsibility of all parties to exercise restraint and avoid actions that can reverse the gains of the peace process so far. I call on all parties, groups and stakeholders to engage in urgent consultations to defuse the situation and get back to the negotiating table. As the stronger partner, the Government and Tatmadaw must show humility and respect for the minority groups. On their part, the armed groups must respect the institutional considerations and other imperatives that must guide the approach of the Government and the Tatmadaw.  The United Nations stands ready to help support this process.
 
New York
8 December 2016

Note to Correspondents: Statement by Adama Dieng, United Nations Special Adviser on the Prevention of Genocide on the situation in northern Rakhine State, Myanmar

Note to Correspondents: Statement by Adama Dieng, United Nations Special Adviser on the Prevention of Genocide on the situation in northern Rakhine State, Myanmar

New York, 29 November 2016 – The United Nations Special Adviser on the Prevention of Genocide, Adama Dieng, expressed alarm at reports of the deteriorating security, human rights and humanitarian situation in northern Rakhine State, Myanmar. Following attacks by armed assailants against border security posts in October 2016, the response of the military has reportedly been characterized by excessive use of force and other serious human rights violations against civilian population, particularly the Rohingya Muslim population, including allegations of extrajudicial executions, torture, rape and the destruction of religious property. “These allegations must be verified as a matter of urgency”, stated Adama Dieng. “If they are true, the lives of thousands of people are at risk. The reputation of Myanmar, its new Government and its military forces is also at stake in this matter.”  

The Special Adviser stressed that “the current restrictions on access to northern Rakhine State, which prevent verification of the allegations, are contributing to suspicion and alarm. Denying the allegations without allowing for their verification is counterproductive.” Mr. Dieng urged the Myanmar Government and the military to heed requests by the United Nations – and many others around the world – to authorise access and an immediate and thorough independent investigation into incidents reported in northern Rakhine state since October 2016. “If the allegations are found to be true, the Government must take immediate steps to stop them, prevent further violations and remedy the situation. Those found responsible for human rights violations must be punished. Failure to do so will only increase the risk of very serious international crimes that Myanmar has an obligation to prevent and punish under international law.”

Adama Dieng reminded the new Government of Myanmar of the trust placed in the Government by the international community as Myanmar transitions to democracy, noting that there have been significant steps forward in that regard. However, the Special Adviser underlined that “Myanmar needs to demonstrate its commitment to the rule of law and to the human rights of all its populations. It cannot expect that such serious allegations are ignored or go unscrutinised. Wherever and whenever these types of allegations are reported in the world, it is the duty of the international community to remind States of their responsibilities to their populations and their obligations under international law. Myanmar is no exception.”

Adama Dieng also took the opportunity to urge the Government of Bangladesh not to close its borders to refugees fleeing Myanmar. “Closing the border, deporting refugees or failing to provide assistance, exposes these populations to further violence that could, in the worst case, constitute international crimes”, the Special Adviser warned.

Adama Dieng concluded by saying that “the current violence did not come out of thin air. It is taking place against a background of very deeply rooted discrimination against specific sectors of the population and a failure to put in place conditions that would support peaceful coexistence among the different communities in Rakhine State.  The Government needs, for once and for all, to find a sustainable solution to the situation of the Rohingya Muslims and other religious and ethnic minorities in Myanmar, a solution that is in full compliance with the international human rights standards that the Government has pledged to respect”.

* *** *

For media queries please contact:

Claudia Diaz, Office on Genocide Prevention and the Responsibility to Protect

http://www.un.org/en/preventgenocide/adviser/
Phone: +1 917-367-2061; Email: diazc@un.org